• Opgelet omwille van verhuis worden bestellingen pas verzonden vanaf 2 november.
  • Totale uitverkoop, kijk voor kortingscodes op de homepagina!

(Zelf)liefde

Gepubliceerd op 24 juni 2021 om 20:20

Maanden verstrijken en tijd neemt geleidelijk aan wat pijn bij me weg. De stilte zo ondraaglijk in het begin, maakt plaats voor rust. Het was een strijd om een beetje menselijkheid, maar die heb ik verloren.  Ik wou zo graag begrepen worden. Ik ben mezelf kwijtgeraak in een vloed van emoties, maar mijn haat krijgen ze niet.

 

Ik wou niet loslaten wat ik in hem dacht gevonden te hebben. Liefde. Ik heb mezelf nooit graag gezien en hij vulde die leegte op. Hij overspoelde mij met lieve woorden en gaf me de warmte die ik mezelf al die tijd ontnomen had. Ik bleef die al lang verdwenen momenten romantiseren in mijn hoofd. Waardoor ik krampachtig probeerde vast te houden aan iets dat niet meer is.

 

De liefde was echt. De herinneringen zijn echt. Dat kan niemand mij nog afnemen. Haat en liefde vloeien zo gemakkelijk over in elkaar. We hebben allen een duistere kant. Ik ben normaal de persoon van de extremen. Alles is altijd wit of zwart. Nu is alles grijs. Ik kan zijn fouten niet laten doorwegen op al het moois dat hij mij ooit bracht.

 

Ik ga mezelf de ruimte gunnen zodat ik kan leren om mezelf graag te zien. Ik besef nu dat daar de oorzaak ligt van steeds herhalende gebeurtenissen. Vasthouden aan het beetje liefde dat nog overblijft in de ander. Omdat het meer is dan wat ik mezelf kan geven. Het voelde alsof ik ze nodig had om verder te kunnen met mijn leven.

 

Het gemis aan hem is eigenlijk het gemis aan iemand die me de moeite vindt. De manier waarop hij afstand nam, ontnam mij het beetje zelfrespect dat ik nog had. Ik kan de gaten in mezelf niet laten opvullen door een ander. Het is een weg die ik zelf moet afleggen. Ik laat me omringen door mensen die het beste in mij naar boven halen. Het heeft geen zin om te blijven focussen op mensen die dat niet doen.

 

Maanden smeekte ik om vergeving, maar ik vroeg het aan de verkeerde. Ik ben te streng voor mezelf geweest. Ik voelde mij zo zwak omdat ik niet kon loslaten. Het is hun zwakte dat ze geen tweede kans geven. Eén ding heb ik geleerd en dat is dat ik een immense kracht heb. Vallen en opstaan. Telkens weer opnieuw. Omdat er diep vanbinnen een klein meisje zit die wel wil vechten voor het geluk dat ze verdient.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.